Imi joaca feste soarta...
ma pune la-ncercare...
intai deschide-o poarta
si cred ca-i o scapare...
apoi inchide-o usa...
si mi-o tranteste-n nas...
ma crede o papusa,
in jocu-i fara haz...
astazi imi da sperante,
de pot zbura spre cer...
maine ucide sanse...
la care nu mai sper...
azurul meu e sumbru...
de nori invaluit...
ca o fantoma umblu,
fara sa fi murit...
imi caut impacarea...
desi nu i-am gresit...
si imi cersesc iertarea...
doar vie sa ma simt...
Ma caut in cuvinte,
dar nu ma regasesc...
si rascolesc morminte...
si tot nu ma zaresc...
sunt goala-n simtaminte...
si ma tot pustiesc...
lipesc franturi in minte...
sa vad, sa ma privesc...
fiindca-n oglinda-mi sparta
demult nu mai am chip...
ma simt ca separata...
de trup si de-al meu timp...
sunt puf de papadie...
sau frunza ofilita?
raspunsul nu-l mai stie
nici inima-mi golita...
sau, poate, sunt un vierme
hranit din al meu trup...
mancat de colb in vreme...
de multi ani sub pamant...
ori, poate, sunt un val...
ce spala in tacere,
un corp uitat pe-un mal,
pe-o plaja fara stele...
de fapt, pot fi durerea,
ce m-a inmormantat...
fara sa-i stiu puterea...
in mine-am innoptat...
orice as fi... stiu bine,
ca vie nu mai sunt...
si, ratacind, imi vine
sa bantui pe pamant...
sa curg precum o ploaie...
de mine sa m-agat...
sa fiu din nou vioaie
si viata s-o rasfat...
sa ma astern in lume
cat lumea ma mai simte...
sa o iubesc in vorbe
si ea sa ma alinte...
sa-mbratisez eternul,
sapandu-mi o fantana
in care sa-mi vad chipul
si inima sa-mi spuna
intr-un ecou feeric
ca lumea e nebuna...
iar soarta-mi este vesnic
o partenera buna..
Publicat de: mirela câmpan la data de: 20-07-2011, 10:22 pm
Cuvinte cheie:
soarta